Κυνήγι μανιταριών, Ζαγόρι | Μανιτάρι συνήθως ονομάζεται το ορατό μέρος πολυκύτταρων μυκήτων με μορφή ομπρέλας

Κυνήγι μανιταριών

Το κυνήγι των μανιταριών (εδώ μορχέλλες) είναι μία δραστηριότητα που γίνεται κυρίως την άνοιξη και το φθινόπωρο όπου οι βροχές και οι μικρές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία μεταξύ ημέρας και νύκτας ευνοούν την ανάπτυξη των μανιταριώνΤο κυνήγι των μανιταριών είναι μία δραστηριότητα που γίνεται κυρίως την άνοιξη και το φθινόπωρο όπου οι βροχές και οι μικρές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία μεταξύ ημέρας και νύκτας ευνοούν την ανάπτυξη των μανιταριών.

Στο Ζαγόρι και την ευρύτερη περιοχή φύονται πολλά είδη μανιταριών όπως οι βωλίτες, κανθαρίσκοι (κανθαρέλλες), μορχέλλες, αμανίτες τού καίσαρα, μακρολεπιώτες και άλλα.

Επίσης, όπως και στο κυνήγι τής τρούφας, κατόπιν συνεννοήσεως, μπορούμε να διοργανώσουμε με ενδιαφερόμενους Ξενώνες δραστηριότητες αναζητήσεως μανιταριών, παρουσιάσεώς τους αλλά και μαγειρέματός τους στους πελάτες τού Ξενώνα στις εγκαταστάσεις τους.

 

Μερικές πληροφορίες για τα μανιτάρια

Μανιτάρι συνήθως ονομάζεται το ορατό μέρος πολυκύτταρων μυκήτων με μορφή ομπρέλας.
Στην ουσία, αυτό που βλέπουμε είναι το σώμα του μανιταριού, δηλαδή το όργανο στο οποίο θα αναπτυχθούν τα σπόρια που θα εξασφαλίσουν τη διαιώνιση του είδους.
Το κυρίως μέρος του μύκητα είναι υπόγειο και σχεδόν πάντα αθέατο το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου.
Η λέξη μανιτάρι είναι υποκοριστικό της αρχαιοελληνικής αμανίτης
Τα μανιτάρια που φυτρώνουν στα λιβάδια και τα δάση ονομάζονται διεθνώς Fungo epigeo και αυτά που αναπτύσονται υπογείως τρούφες.
Οι τρούφες είναι το γνωστό ύδνον που αναφέρει κατ΄επανάληψιν ο Θεόφραστος και ο Διοσκουρίδης.
Οὐτε γάρ ρίζαν πάντ΄ἔχει ούτε καυλόν, τό ὺπέρ γῆς πεφυκός, στέλεχος λέγω, ούτε ἀκρεμόνα (κλωνάρι) ούτε φύλλον ούτε καρπόν ούτ΄αύ φλοιόν ή μήτραν ή ίνας ή φλέβας, οίον μύκης ὑδνον[3][4]
Ύδνον ρίζα ἐστί περιφερής, ἄφυλλος, ἄκαυλος, ὑπόξανθος, ἔαρος ὁρυττομένη (την άνοιξη ανασκαπτομένη).ἐδώδιμος δέ ἐστί ώμή τε καί ἐφθηεσθιομένη
Τα μανιτάρια έχουν μεγάλη ποικιλία στο μέγεθος και στη μορφή.
Είναι ετερότροφοι, μη φωτοσυνθετικοί οργανισμοί. Αναπτύσσονται και εμφανίζονται απότομα, εξ ού και η έκφραση «φύτρωσε σαν μανιτάρι».

Βωλίτης σε δρυόδασος στο ΖαγόριΦυτρώνουν σε δασωμένες πλαγιές, σε ρέματα βουνών, σε λιβάδια μέχρι και σε υγρές χορταριασμένες μεριές μέσα σε πόλεις ή και τις αυλές των σπιτιών.
Τα περισσότερα βγαίνουν το φθινόπωρο, επειδή βρέχει και η υγρασία ευνοεί την καρποφορία τους. Καρποφορίες υπάρχουν και την άνοιξη, αλλά και όλο το χρόνο.
Το κυνήγι ή μάζεμα του μανιταριού στην άγρια φύση γίνεται συνήθως για φαγητό.
Αυτή η εποχιακή δραστηριότητα είναι περισσότερο δημοφιλής στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Γαλλία και Ιταλία.
Επειδή πολλά μανιτάρια είναι δηλητηριώδη, προκαλούν φόβο και δέος στους ανθρώπους.
Οι Έλληνες δεν φημίζονται ως μανιταροσυλλέκτες Καταναλώνουν κυρίως καλλιεργημένα μανιτάρια, όπως αγαρικά, πλευρώτους portobello, κονσερβοποιημένα και σπανιότερα άγρια μανιτάρια σε αποξηραμένη συνήθως μορφή.
Στο Ζαγόρι είναι πολλοί αυτοί που συλλέγουν κάποια πολύ νόστιμα μανιτάρια, όπως ο βωλίτης ο εδώδιμος (βασιλομανίταρο), porchini (καλογεράκι), λεπιότα, κανθαρέλα, λακτάριος ο νόστιμος, αμανίτης ο καισαρικός και άλλα.
Φαρμακευτικά μανιτάρια είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται ως πιθανές θεραπείες για την αντιμετώπιση ασθενειών.
Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική το Reishi και το ιαπωνικό Shitake που αναπτύσσεται στα δένδρα χρησιμοποιείται για περισσότερα από 2.000 χρόνια, όχι μόνον για τα ευεργετικά αποτελέσματα, αλλά και για την έλλειψη παρενεργειών.
Οι μύκητες ήταν η αρχική πηγή της πενικιλίνης.
Στην Ελλάδα είναι γνωστό με την ονομασία Γανόδερμα από την λέξη γάνος που σημαίνει φωτεινότητα, και το δέρμα. Τα τελευταία χρόνια η Αμανίτα Μουσκάρια η μυγοκτόνος χρησιμοποιείται στην χημειοθεραπεία, αλλά και στην ομοιοπαθητική.
Τον παραισθησιογόνο Αμανίτη Μουσκάρια τον βλέπουμε στα παραμύθια και στις ευχετήριες κάρτες.

Μια παροιμία λέει: «όλα τα μανιτάρια τρώγονται μερικά όμως μόνο μια φορά»

Στη Ελλάδα είναι γνωστά περίπου 2.200 είδη άγριων μανιταριών. 150 περίπου είδη είναι εδώδιμα.

Share on FacebookTweet about this on TwitterGoogle+Pin on PinterestEmail to someone